Stainless Longganisa: Kakaibang Lasa ng Longganisa

(Also published in The Varsitarian, the official student publication of the University of Santo Tomas -Vol. LXXVII, No. 10; March 15, 2006 )

 

NARANASAN mo na bang makipagkwentuhan sa libro?

 

Kung dati-rati ay iniiwasan ng mga mag-aaral ang pagbabasa ng libro, ngayon, mayroon nang mga libro na tila

Bob Ong's "Stainless Longganisa"

mga kaibigang handang makipagsabayan sa lahat ng ‘trip’ mo sa buhay, gaya na lang ng Stainless Longganisa.

 

Panlima sa nailathalang aklat ni Bob Ong, naglalaman ang Stainless Longganisa ng mga kwento, anekdota, at sanaysay na may kaugnayan sa mga napapanahong isyu at mga suliranin sa paligid. ‘Di gaya ng mga ibang lokal na aklat, taliwas sa tradisyunal na pagsusulat ang istilo ng pagkukuwento sa Stainless Longganisa. May halo itong pagpapatawa na para bang nakikipag-usap lang ang mga mambabasa sa isang tambay sa kanto.

 

Hindi nakapagtataka kung makabago ang aklat na Stainless Longganisa sapagkat kakaiba rin ang mismong sumulat nito. Nakagawian na ni Ong na hindi magbigay ng mga pangunahing detalye tungkol sa kanya at ipinaliwanag niya sa kanyang libro na parte ito ng kanyang pagkatao bilang manunulat.

Nahahati ang aklat sa mga kabanata na kada simula mayroong natatanging pahayag mula sa iba’t ibang maimpluwensiyang tao, libro, at pagtatanghal. Kapansin-pansin na hindi rin ubod nang lalim ang mga salita at hindi rin pormal na wika ang ginamit.

Read the entire review here >>

Where Your Dreams Come True: Kwentong Pag-ibig ng Bagong Henerasyon

Where Your dreams Come True ni Anna Ishikawa

Bihira akong magbasa ng mga Tagalog romance novels. Dati nagagawa kong sikmurahin ang kabaduyan ng mga librong ito na nagkakahalagang limang piso lamang. Kunsabagay, ano nga naman ang aasahan mong kwento sa isang mumurahing nobela. Malamang, wala talaga. Gayunpaman, nabihag ng isang Tagalog romance novel ang aking atensyon kamakailan lamang.

Where your dreams come true, isang pamagat na parang passe na pakinggan ngunit tiyak na pag nabasa mo ang kabuuan ng kwento ay maiintindihan mo kung bakit ito ganito. Isinulat ni Anna Ishikawa, nagtuturo  ng English at Creative Writing sa U.P. Diliman, ang nobelang ito ay tungkol sa isang dalagang nagngangalang Emily at sa kanyang paghahanap ng pag-ibig.

Hindi gaya ng ibang baduy na Tagalog romance novels, makaka-relate ka dito sapagkat napapanahon ang mga eksena at Taglish ang lingwaheng ginamit ng may-akda. Mayroon din itong mga simbolismo na bagaman simple ay talaga namang makabuluhan. Isang halimbawa na lamang ay ang nabiling bracelet ni Emily na nasira agad bago pa man niya magamit.

back cover

Ang medyo hindi ko nga lang gaanong nagustuhan sa nobela ay ang cover at mga guhit dito. No offense sa artist na si Kristian Teves, pero hindi talaga kasi bumagay ang mga guhit sa kwento. Hindi dahil sa hindi nagawang ipakita ng mga larawan ang mga eksena kundi dahil nagmukhang pambata ang libro. Marahil sanay lang talaga ako sa mga nobelang walang drawing. My apologies.

Kaya kung gusto ninyo magbasa ng Tagalog romance novel, subukan n’yo ito. Baka sakaling gaya ko, mapawi nito ang impresyon ninyo na baduy ang mga Tagalog romance.

 

 

Alamat ng Gubat: Kwentong Pambata na Pang-matanda

May mga panahong nakaka-miss yung mga fairytale books. Yun bang parang gusto mong bumalik sa childhood days mo. Pero, alam mo namang ang pangit tignan at super dyahe na magbasa ka pa ng mga ganun. Gayunpaman, may isang mala-pambatang libro na makita ka man na binabasa ito, tiyak pang ipagmamalaki mo.

Ang “Alamat ng Gubat” ni Bob Ong ay talaga namang kakaiba sa lahat ng mga libro niya. Nang makita ko nga ito at mabasa ang back cover nasabi ko sa sarili ko, “Ano na naman kayang tumatakbo sa isip nito ni Bob Ong at napag-tripan gumawa ng ganitong libro?”

Akala ko pag bukas ko ng libro at pagkakita sa unang pahina ay alamat nga talaga ito. May graphics ba naman kasi at nagsimula pa tungkol sa sirena. Ang kulit, di ba? Sabi ko na naman, grabe talaga ito si Bon Ong… Isipin mo, nagsusulat na pala siya ng alamat! ASTIG! BIG TAAAAAYM! Pero, MALI!

Hindi pala ito isang alamat gaya ng mga Kwento ni Lola Basyang o kung sino pa man na matanda. Higit pa pala ito sa iniisip ko.

Sinasalamin ng “Alamat ng Gubat” ang iba’t ibang klaseng tao sa lipunan. Bagaman parang may pagka-pambata nga hitsura, hindi rin naman nawala ang istilo ni Bob Ong sa paglalahad ng kwento. Naroroon pa rin ang ironic at mocking tone niya. At, kung mapapansin n’yo nga, ang tinagurian niyang alamat ay isa palang satire na naka-disguise lamang.

Napaka-impressive talaga ang obrang ito ni Ong. Akalain mong ang bawat hayop ay mayroong sinisimbulo. At, dahil maldita nga ako, bibigyan ko kayo nang konting spoiler…

Ang kabataan ang sinisimbulo ng bidang si Tong. hehehe…

Well, at least hindi ko sinabi kung paano nagtapos ang pakikipagsapalaran ni Tong para makakuha ng puso ng saging. Kaya naman if I were you, hanap na kayo ng kopya nyo. Di kayo ma-bobored sa libro na ito at I’m sure matatapos nyo siya in one sitting lang. Garantisadong mag-eenjoy pa kayo sa kwento pati na rin sa mga makukulay na larawan sa mga pahina.

Feeling young ulit di ba?